Uzależnienie od rozwoju osobistego: gdy samodoskonalenie staje się ucieczką

Jak to wygląda w praktyce

Specjaliści opisujący to zjawisko wskazują wzorzec zachowań zbliżony do innych uzależnień behawioralnych, obejmujący między innymi:

• Zapisywanie się na kolejne szkolenia mimo braku czasu lub środków finansowych na bieżące zobowiązania.
• Niepokój lub poczucie pustki w okresach bez żadnego programu rozwojowego „w toku".
• Traktowanie kolejnych obszarów życia jako „projektów do naprawienia", zamiast po prostu ich przeżywania.
• Zaniedbywanie relacji, pracy lub obowiązków domowych na rzecz kolejnych warsztatów i sesji.
• Malejący krytycyzm wobec metod i coachów — każda nowa metoda jest przyjmowana z entuzjazmem, bez konfrontacji z poprzednimi rozczarowaniami.

Jak przy innych uzależnieniach behawioralnych, o wzorcu kompulsywnym mówi się zwykle wtedy, gdy kilka z tych objawów utrzymuje się jednocześnie od dłuższego czasu, a nie pojawia się jednorazowo w szczególnie intensywnym okresie życia.

Dlaczego branża sprzyja temu wzorcowi

Model biznesowy części rynku rozwojowego nie nagradza zakończenia procesu. Klient, który uznaje, że „już wystarczy", przestaje generować przychód — więc naturalnym interesem sprzedawcy jest utrzymanie poczucia, że zawsze jest kolejny poziom do odblokowania, kolejna blokada do usunięcia.

kliknij zaciemniony fragment, aby odsłonić

To odwrotność dobrze prowadzonej psychoterapii, która z założenia dąży do swojego zakończenia — więcej o tej różnicy piszemy w Załączniku C: coaching czy psychoterapia. Ten sam brak jasnego punktu końcowego napędza też schematy opisane w Załączniku D o piętrowym modelu sprzedaży.

Zdrowy rozwój a wzorzec kompulsywny